एउटा राम्रो गाउँ
-अजय कुमार
एउटा असल मान्छे झैँ
एउटा राम्रो गाउँ पनि
एउटा प्रख्यात गाउँ हुँदैन ।
आफ्नो चालमा अघि बढ्दै
आफ्नो पाठशालामा कखरा सिक्दै
आफ्नो जीवनको दुनोट गुनगुनाउँदै
आफ्नो खरीले
आफ्नो सिलेट पट्टीमाथि
आफ्नो भविष्यका रेखाहरू खोप्दै
त्यो एउटा बेनाम पाराको गाउँ हुन्छ ।
आफ्नो कुवाको पानी पिउँदै
आफ्नो कोदालोले
आफ्नो माटो गोडमेल गर्दै
आफ्नो अन्न खाँदै
आफ्नो जंगलको सुनसान ठाउँतिर पल्टिँदै
त्यो एउटा मौन पाराको गाउँ हुन्छ ।
आफ्ना सुकुल र ढक्कीहरूमा
आफ्ना सपनाहरूका डिजाईन बुन्दै
आफ्नो आँगनमा मध्याह्नतिर
आफ्नो खाटमा पल्टिँदै
आफ्ना यादहरूका हुक्का गुडगुडाउँदै
चुपचाप आफू हुनुको स्पष्टीकरण दिँदै
त्यो एक शान्त पाराको गाउँ हुन्छ ।
एउटा राम्रो गाउँलाई भेट्न
गुपचुप जानु पर्छ
बेगर कुनै योजनाको घोषणा गर्दै
बेगर नारा लगाउँदै
बेगर मुद्दाहरू उठाउँदै
बेगर पर्चाहरू फरफराउँदै
... एक असल मान्छे झैँ
एउटा असल मान्छे झैँ
एउटा राम्रो गाउँ पनि
एउटा प्रख्यात गाउँ हुँदैन ।
आफ्नो चालमा अघि बढ्दै
आफ्नो पाठशालामा कखरा सिक्दै
आफ्नो जीवनको दुनोट गुनगुनाउँदै
आफ्नो खरीले
आफ्नो सिलेट पट्टीमाथि
आफ्नो भविष्यका रेखाहरू खोप्दै
त्यो एउटा बेनाम पाराको गाउँ हुन्छ ।
आफ्नो कुवाको पानी पिउँदै
आफ्नो कोदालोले
आफ्नो माटो गोडमेल गर्दै
आफ्नो अन्न खाँदै
आफ्नो जंगलको सुनसान ठाउँतिर पल्टिँदै
त्यो एउटा मौन पाराको गाउँ हुन्छ ।
आफ्ना सुकुल र ढक्कीहरूमा
आफ्ना सपनाहरूका डिजाईन बुन्दै
आफ्नो आँगनमा मध्याह्नतिर
आफ्नो खाटमा पल्टिँदै
आफ्ना यादहरूका हुक्का गुडगुडाउँदै
चुपचाप आफू हुनुको स्पष्टीकरण दिँदै
त्यो एक शान्त पाराको गाउँ हुन्छ ।
एउटा राम्रो गाउँलाई भेट्न
गुपचुप जानु पर्छ
बेगर कुनै योजनाको घोषणा गर्दै
बेगर नारा लगाउँदै
बेगर मुद्दाहरू उठाउँदै
बेगर पर्चाहरू फरफराउँदै
... एक असल मान्छे झैँ
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें