भूकम्पले भत्काएको घरको झ्यालमा
आएर हरियो पहाड बस्छ
उजाड बगैँचातिर उज्यालो छ्याप्दै घाम हिँड्छ
बनैभरि सुगन्ध छर्दै बतास उड्छ
कतै केही नभए झैँ बगिरहन्छन् खोलाहरू
झुमिरहन्छन् बोटबिरुवाहरू ।
क्षितिजको चहकिलो ऐनामा
हिमालले हिमपहिरोमा चोक्टिएको आफ्नो अनुहार हेर्छ
कुनै रोगी बच्चालाई खुसी पार्नझैँ
ताराहरू अँध्यारोमा झिलमिलाउँछन्
झमक्क साँझ, थकित भरियालाई बाटो देखाउन
आइपुग्छ आकाशमा चहकिलो जून ।
हृदयको अन्तरकुन्तर
उमङ्गका चराचुरुङ्गी उडिरहन्छन्
खडेरीग्रस्त मुटुमा रहरका पालुवाहरू हुर्किरहन्छन्
बेलुनवालाको वरिपरि बच्चाहरू झुम्मिएझैँ
परेली छेउछाउ थुप्रिन्छन् उज्यालाहरू ।
छातीभित्र जोसिलो हावाको झोक्का पस्छ
आँसुको बर्सातमा पनि समयले नयाँ उद्देश्य हिँड्छ
सुख्खाले खाएको डाँडामाथि इन्द्रेनी सजिन्छ
एक्लो पहाडलाई अँगालोमा बेर्न
दूरदेशबाट आइपुग्छ मायालु बादलको हूल ।
जेल्लिरहन्छन् समस्याहरू
भत्किरहन्छन् यात्राहरू
तर हरेक बिहान, उदाउँछ आशको नयाँ घाम
डढेलोले खाएको ठुटोमाथि बसेर एउटा चरीझैँ
गीत गाइरहन्छ जीवन !
x
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें